Po niemiłej przygodzie 6-godzinnego oczekiwania na transfer z lotniska, w końcu znaleźliśmy się w hotelu. Okazało się, że nastąpiła klęska żywiołowa - spadł deszcz! Nawet dach lotniska nie był przewidziany na takie ekstremalne warunki - woda lała się strumieniami na głowy. Kierowcy zupełnie nie umieją znaleźć się w tak egzotycznych warunkach. Mijaliśmy wiele unieruchomionych samochodów, po błotniki w kałuży. Po wrażeniach zupełnie nie mieliśmy ochoty na dalsze poznawanie dalszych różnic kulturowych i poszliśmy spać.
Następnego dnia - nasz pierwszy dzień nurkowy! Na południe od Dahab, u podnóża gór, jest kilka miejsc nurkowych. Rozłożone maty zapraszają w cień. Wielbłądy na wyciągnięcie ręki - egzotyka.

Pierwszego nurka niestety musiałam odpuścić - różnice w diecie dały o sobie znać. Potem już zaopatrzyłam się w tabletki i było OK.

Baza nurkowa była zupełnie nieźle zorganizowana. Szczególnie przy sporym obłożeniu jakim się cieszą. Naprawdę organizację mieli dopracowaną.
A sam kanion bardzo fajny. Niestety dość ciasny, co przy sporym zainteresowaniu tym miejscem każe mocno pilnować swojej grupy :)

Mekka nurków, snroklerów i freediverów. Piękna przejrzystość, zapierające dech głębokości i .. tłum na powierzchni. Ponoć zdarza się czekać w kolejce (!) przed zejściem do wody. My schodziliśmy pionową kolumną - jak windą do 30-40 metrów. Potem wzdłuż rafy w prawo do wyjścia w sławetnym Blue Hole, czyli błękitnej dziurze. Po drodze spotkaliśmy 3 napoleony kursujące dostojnie góra-dół. I zjawiskowi free diverzy bijący rekordy - przypomniała mi się Plava Laguna z Piątego Elementu. Sama rafa fajniejsza bliżej Blue Hole, po zewnętrznej stronie.

Ciekawe nurkowanie, miejscami w prądzie. Można tam spotkać, jak nazwa wskazuje poletka ogrodowych węgorzy.

Natomiast to, co ponad wodą zupełnie nam nie odpowiadało. OK, napiszę od siebie: brudno, biedno i sucho strasznie.
Ten Dahab jest na odludziu. Odcięty od reszty kraju piaskowymi górami spora wioska turystyczna. Sporo też ludzi może przyjechać - jest tam z 80 hoteli. Główny deptak wzdłuż wybrzeża to ciągnąca się promenada restauracji (przeróżnych), sklepików, straganów, itd. O dziwo, pomimo panującej tam biedy, ceny wcale nie takie niskie.
Jedzonko dobre, ale co z tego, jak trzeba strasznie uważać na to co jesz. I pomimo, że uważałam na napoje i surowiznę (żadnych owoców, warzyw), od pierwszego śniadania na tabletkach. Ale mają świeże ryby, seafoody, grillowane mięsko. Ciekawe przyprawy. No i szisza wszechobecna. Kolorowo i trochę egzotycznie.
W knajpach nie serwują mocnych alkoholi. W sklepach można kupić i owszem, ale same podróbki. Strach brać. Ale piwko i wino dobre.
No i jednak arabsko: kobieta pełni rolę tzw. żony domowej. Przez cały tydzień widzieliśmy może ze trzy sztuki, co się przemykały wieczorem gdzieś koło domu. Rozmawialiśmy z Polką, która tam pracuje jako dive master już od trzech lat, więc trochę o ich życiu wie. Politycznie mają przerąbane: od 30 lat rządzi jeden gość. Ludzie są niewykształceni. Policyjne państwo - trochę jak u nas w stanie wojennym (nie mają prawa bez przepustek się poruszać, nawet w obrębie tej wioski było kilka posterunków, gdzie sprawdzali dokumenty, przepustki...). Nieciekawie. I zdaje się, że trudno to byłoby zmienić. Przeciwnicy szybko giną wraz z rodzinami. Ludzie dość otwarci i mili. Pełno zaganiaczy do straganów, knajp. I o ile nachalni, to jednak np. nie byli nieprzyjemni przy odmowie.
Kotów ilości nieprzebrane. Psów zdecydowanie mniej, ale za to większe.